زنخ از مردم و جز آن . ج : احناك . و گروهى كه بطلب آب و علف روند به زمين ديگر تا آنجا ستور بچرانند . و پشته‌هاى باريك و بلند كه سنگهاى آن سپيد و سرخ مانند كلوخ باشد . و نام وادى در يمن . و حنك الغراب : منقار زاغ و سياهى آن . حنك ( hanak ) م . ع . حنك حنكا و حنكا . مر . حنك . حنك ( honok ) ا . ع . مرد دانا و استوار بتجربه . حنكة ( honkat ) ا . ع . آزمايش و تجربه . و چوب يا دوال كه ميخهاى پالان بوى استوار كنند . و چوبى كه زير زنخ ناقه بسته سر ديگر آن بر گردن بچه بندند تا ناقه بر آن مهربان گردد . ج : حناك . حنكة ( hanakat ) ا . ع . پشتهء مشرف از زمين بلند . حنكة ( honokat ) ا . ع . زن دانا . حنكث ( hankas ) ا . ع . نوعى از گياه . حنكل ( hankal ) ا . ع . ناكس . و كوتاه . و درشت و ستبر . حنكلة ( hankalat ) ا . ع . زن نكوهيدهء سياه و درشت . حنكلة ( hankalat ) م . ع . حنكل فى المشى حنكلة : گران رفت و آهستگى كرد در رفتار . حنمة ( hanamat ) ا . ع . خواب . حنن ( hanan ) ا . ع . گوگال . حنو ( hanv ) م . ع . حناه حنوا ( از باب نصر ) : كج كرد و خم داد آن را . و حنا الظهر : كوژ كرد پشت را . و حنا يده : پيچيد دست او را و دو تا كرد . و حنا القوس : ساخت كمان را . و حنا عليه : شفقت كرد بر وى . و حناه الدهر : پير كرد او را روزگار . و حنا حنوا و حنوا : مر . حنو . حنو ( hanv ) و ( henv ) ا . ع . خم‌دار و كج از هر چيزى خواه از بدن آدمى باشد مانند استخوانهاى ابرو و پهلو و ريش و خواه از غير آن مانند پشتهء زمين و ريگ توده . و هر چوب كج كه در پالان خرد و يا پالان بزرگ بود . و كوههء زين . ج . احناء و حنى ( haniyy ) و ( honiyy ) . حنو ( henv ) ا . ع . كژى . و جانب چيزى . ج : احناء . و نام گياهى . و نام موضعى . حنو ( honovv ) م . ع . حنت المراة على ولدها حنوا و حنوا ( از باب نصر ) : مهربانى كرد آن زن بر فرزندان و شوى نكرد بعد مردن پدر آنها . و حنت النعجة : گشن خواه شد آن ميش . حنواء ( hanv ' ) ص . ع . مؤنث احنى . و ناقة حنواء : ناقهء كوز پشت . حنوان ( henv ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه - دو چوب خم‌دار كه بر آنها شبكه باشد و بدان گندم بسوى خرمنگاه كشند . حنوة ( hanvat ) ا . ع . گياهى خوشبوى كه در زمين نرم رويد . و آذريون دشتى . و ريحان . حنود ( honud ) ا . ع . آبى كه ريگ فرو خورده باشد و چون ريگ را يك سو كنند آب پيدا شود . ج : حند . حنورة ( hennavrat ) ا . ع . يك نوع كرمى . حنوط ( hanut ) ا . ع . بوى خوش براى مردگان . حنوط ( honut ) م . ع . حنط الزرع حنوطا ( از باب ضرب ) : خداوند هنگام درو شد آن كشت . و حنط الرمث : سپيد گرديد گياه رمث و پخته شد . و حنط الميت : حنوط پاشيد بر آن مرده . حنوط ( honut ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - داروهاى خوشبوئى مانند كافور كه پس شستن مرده بر آن مىپاشند . حنوط فروش ( honut - foruc ) ا . پ . كسى كه بوى خوش براى مردگان مىفروشد . جنون ( hanun ) ا . ع . بادى كه از وى آوازى برآيد مانند حنين شتر . و كمان بانگ آور . و زن كودك‌دار كه شوهر كند تا شوهر بمهمات اولادش قيام نمايد . حنون ( honun ) ع . ج . حنين . و حنين . حنون ( hannun ) ا . ع . گل حنا . و شكوفهء از هر درخت . حنى ( hen ) ا . ع . بوتهء حنا . حنى ( haniyy ) ع . ج . حنية ( haniyyat ) . حنى ( haniyy ) و ( honiyy ) ع . ج . حنو ( henv ) . حنياء ( hany ' ) ص . ع . مؤنث احنى . يق امراة حنياء الظهر : زن كوزپشت . حنية ( haniyyat ) ا . ع . كمان . ج : حنى و حنايا . حنيث ( hanis ) ص . ع . شرور . و بد عمل . و كسى كه قسم دروغ خورد . حنيذ ( haniz ) ا و ص . ع . گوسپند و گوسالهء بريان كرده شده در مغاكى . و گوسپند گرم كه بعد از بريان كردن هنوز آب از آن بچكد . و آب گرم كرده شدهء به آتش . و يك روغنى جهة تمريخ . و غسول خوشبوئى كه سر را بدان شويند . و نام آبى . و فرس حنيذ : آب دوانيده شدهء در آفتاب نگاهداشته شدهء خوى كرده . حنيرة ( hanirat ) ا . ع . كنگرهء طاق . و كمان . و كمان بىزه . و كمان پنبه‌زنى . و هر چيز منحنى و كج . و طاق زده شده . ج : حنائر . حنيف ( hanif ) ا و ص . ع . مايل از هر دين